Consultatiebureau voor steenuilen

Zaterdag is de steenuilenwerkgroep langs gekomen.

Zij  hebben de uilskuikens gewogen en bekeken. Een soort consultatiebureau voor uilen.
Over 2 of 3 weken komen zij terug om de uiltjes te ringen.
Dit zijn de foto's van zaterdag 12 mei 2012. De uilskuikens zijn dan volgens de kennis van de uilenwerkgroep 8 dagen oud. Het eerste dons verdwijnt, het grijze dons verschijnt, en het begin van de vorming van veren is te zien. De oogjes zijn nog dicht, maar lijken open te gaan.

 Ieder uiltje wordt gewogen.
De moeder uil is geringd. De moeder uil is vorig jaar op een afstand van 2,6 kilometer  van ons huis in haar nest geringd.  De vader uil is niet te traceren, die zit niet in het nest maar zorgt voor het fourageren. Op de eerste foto lagen er 4 dode muizen naast de moeder en de jongen.



Met deze fotoserie eren wij moederuil op moederdag ! 
wat een prachtige dieren.


Meer te lezen op deze site
http://www.steenuilenrondwinterswijk.nl/logboek/opnieuw-bezet

Uilskuikens......

Uilskuikens, dat zijn jullie niet hoor.

Maar die hebben wij. De eieren in de uilenkast zijn uitgekomen.
We hebben 4 jonge uiltjes. uilskuikens.

kaarten met tyvek

Vanuit de experimenten met tyvek ben ik nu bezig een aantal verjaardagskaarten te maken.

De gevlochten stroken tyvek heeft deze kaart opgeleverd.

En van dit stuk, gekleurd met Stewart Gillverf, is deze kaart gemaakt.

Tyvek en lutradur

De combinatie van deze 2 stoffen intrigeert me.
Dus uitproberen.
Lutradur smelt ook bij verhitting, maar veel langzamer dan tyvek. Lutradur trekt meer samen, rimpelt een beetje en er kunnen gaten in ontstaan.

Twee probeersels. Vlechtwerk van lutradur en tyvek. Dit vlechtwerk heb ik niet verhit. Ik vond de combinatie de moeite van het bewaren waard. Eigenlijk wordt tyvek hier gebruikt als drager om de hele dunne lutradur 30 op haar plaats te houden.

Hier is  witte tyvek de ondergrond.De tyvek is gekleurd door scheerschuim met blauwe inkt.
Er overheen lutradur met een vaag landschap en tulpen. De 2 stoffen zijn doorgestikt en toen verhit.

De twee stoffen houden elkaar vast en krimpen en rimpelen iets. Waar de tyvek uitsteekt (bovenaan rechts van het midden) krult de tyvek om.

Nog een vlechtwerk maar nu van 2 tyvek soorten. De groene banen zijn van zwarte tyvek, de paarse van witte tyvek. De zwarte tyvek is iets dikker en smelt iets later.

Tyvek, het bewerken met warmte

Als we tyvek verhitten, gaat het smelten.  Dat kan op verschillende manieren

met het strijkijzer

Het strijkijzer kun je boven de tyvek laten zweven (altijd bakpapier ertussen) of licht op de tyvek zetten. Als de strijkijzer boven de tyvek zweeft krijgt je cellen of bubbels.

Deze stukken tyvek zijn gekleurd met  Stewart Gill verf nadat ze verhit zijn.
Hier zie je ook  metallic verf, dit geeft een extra dimensie.



Deze stukjes zijn gekleurd met waxkrijtjes van Reeves

De tyvek trekt naar de warmtebron toe. De kant van de strijkbout geeft holen en de andere kant heeft bobbels. Je kunt dus kiezen welke structuur je wilt hebben door de gekleurde kant of de achterkant te verhitten.


De rood-paarse acrylverf met een wat vloeibare rubber erop, heeft zich onder de strijkbout anders gedragen. Als er de tyvek met iets is bedekt, lijkt het wel of het smelten moeilijker gaat.   Dit rode A-4  heeft grotere vlakken.

Als de strijkbout langer of dichter op de tyvek (altijd met bakpapier ertussen) staat of zweeft blijft er soms niets meer over of een heel kantachtige structuur.

verhitten met de föhn


Hiernaast een deel van dezelfde A4 (gekleurd met Reeves waxpastels) maar verhit met de hobbyfohn op stand 1. Met de hobbyfohn kun je het versmelten beter sturen, je richt op een kleiner vlak en kunt beslissen of je bobbels of holen wilt hebben. Met de strijkbout bewerk je meestal een groter vlak.


Hier  rechts nog een deel van het stuk tyvek dat ook met  Stewart Gillverf is gekleurd maar dan voor het verhitten. Dit stuk is wat langer verhit en dus ook wat meer gekrompen.





verhitten met de soldeerbout

Tyvek smelt weg onder de warmte van de soldeerbout. Dit geeft de mogelijkheid tot het maken van lijnen en gaten.
De soldeerbout kan ook gebruikt worden om tyvek aan elkaar te smelten.  Van dat laatste heb ik hier een voorbeeld

Volgende keer verder over mijn experimenten met de combinatie tyvek en textiel

Tyvek, het kleuren van de tyvek

Tyvek is een synthetische stof, met eigenschappen van stof en van papier. Het is licht en sterk.
Je koopt het in zwart of in wit; bijvoorbeeld via  www.textielplus.nl  Tyvek wordt meestal verhit met de strijkbout of de hobbyfohn.

Je kunt het kleuren met acrylverf, zo uit de tube, onderdund. Ik heb hiervoor Amsterdam acrylverf gebruikt Talens

Rode acrylverf met een grote kwast aangebracht. Gemengd met een klein beetje blauw, erover heen vloeibare rubber.  Een groene monoprint  en de laatste is groene verf met de roller aangebracht.

textielverf,  ik heb hiervoor de verf van Stewart Gill gebruikt van mijn eigen, en verf van Trapuutjes,

Daarnaast heb ik ook een A4 tyvek gekleurd met inkt en scheerschuim, helaas heb ik hier geen foto van gemaakt. Het kleureffect is vergelijkbaar met het effect op witte katoen.










waskrijtjes van het merk Reeves. Deze waxkrijtjes zijn in water oplosbaar.  Na het kleuren met de krijtjes (zijkant van de krijtjes) er licht met water overheen, de kleuren lopen mooi door elkaar heen.

Acrylverf geeft dus een stevigere kleur. Maar tyvek moet juist licht gekleurd zijn, door  verhitting wordt de kleur donkerder !

Transferverf heb ik ook uitgeprobeerd, maar dat lukte niet, de tyvek is gekrompen voordat de verf haar kleur afgeeft.




Het laatste experiment heb ik gedaan door een foto van internet op tyvek af te drukken,  en kijk dit is het resultaat. De kleur is wat waziger dan op het origineel. Maar een goede mogelijkheid om de tyvek te kleuren.

Morgen vertel ik meer over andere bewerkingen met tyvek

Mei

1 mei, de dag van de arbeid. Hoewel de meeste mensen dat niet meer kennen en er niet bij stil staan. Dat laatste doe ik ook niet hoor. De eerste van de maand, wel een moment om nog eens naar april te kijken. Wat ik moest doen, is ook gebeurd. Maar verder is er in deze maand niet zo veel uit mijn handen gekomen.

Mei is ook de maand van de vogeltjes op het nest Gisteren hebben wij gekeken bij onze uiltjes. Er liggen in ieder geval 4 eieren. Spannend dus.











Winkelen in eigen kast, lukt me nog steeds. Dank zij de ruilsite van Renee, en het zelfverven van witte katoen. Het laatste blok van Lollipoptree heb ik gemaakt op zelf geverfde stof. 
Ik heb stof gekocht om langs een kinderquilt te zetten, maar dat is stof voor de randen. En stof voor de randen is uitgesloten van de uitdaging.

Ik merk wel dat ik meer met andere materialen werk. Dit weekend heb ik van alles uitgeprobeerd met tyvek. (daar laat ik morgen iets van zien).Eind van deze week ga ik naar Veldhoven en op mijn boodschappenlijstje staan geen stoffen, wel verf, en een fijne soldeerbout.

De klaproos

Deze maand heb ik voor Annemiek, mijn maatje waarmee ik beurzen en tentoonstellingen onveilig maak, een Album Amicorum gemaakt.

Het is een lutradur boekje geworden over de klaproos.

Het boekje bestaat uit 2 delen lutradur 100, een voorkant en een achterkant. Het is in het midden dichtgestrikt en als de strik open is zijn de achter- en voorkant een soort drieluik.


De voorkant, hier rechts, is versierd met de knop van een klaproos






.



Als het boekje open is, zie de klaproos in 3 stadia. De ontluikende knop, de volle klaprozen en de zaaddoos.
De knop en de zaaddoos zijn van textiel gemaakt. De klaprozen zijn gemaakt met lutradur 30, heel dun en doorzichtig, zoals ook de klaproos een luchtige bijna doorzichtige bloem is.  Het totaal is versierd met stiksels.

De achterkant opengeklapt. Hier zie je rechts de knop, en in het midden staat een deel van een gedicht van een turkse dichter over de klaproos.

Hieronder is het gedicht duidelijker te lezen.
In Leiden staat dit gedicht op de gevel van een huis. Hier kun je het hele gedicht lezen.

Het was een plezier om hier aan te werken

LOL april

Iedere maand maken Annemiek te Pas en ik een blok in de stijl van Kim MacLean- de Lollipoptree.
We ontwerpen en tekenen de blokken om de beurt.
Vorige blokken en meer informatie over deze blokken kun je hier vinden: januari, februari , of maart

Omdat pasen bijna altijd in april valt, zijn hier 2 haasjes verwerkt.
Ook hier is weer een yoyo verwerkt. De gezichtjes van de haasjes zijn geborduurd; het staartje is een wollen draadje dat is vastgenaaid.

portretten

Na de cursus van Nienke en Marijke bij het Bernina Creatief centrum ben ik fanatiek bezig gegaan met het maken van portretten.
Mijn "pasfoto"die ik daar gemaakt heb, is ondertussen af, helemaal doorgestikt en afgewerkt.
Het organza-haar heb ik vastgezet met de punchmachine.

Maar ik heb ook geprobeerd foto's van vrienden na te maken. Dat valt niet mee. Het is erg  moeilijk om met deze werkwijze iets gelijkends te krijgen.

Kijk maar even mee.

Eerst zie je een foto van een vriendin, deze foto is bewerkt in tiny pic en was de basis voor de kaart daarnaast. Het is veel moeilijker een kaart van 15 x 15 te maken. Het vraagt om een andere manier van verwerken, met name van de ogen. Op zo'n klein stukje zitten veel verschillende kleuren. Met dit eerste portretje ben ik een hele dag aan het prutsen geweest.

Het tweede portret ging al sneller. Hierbij heb ik de ogen eerst gemaakt en de delen met vliesofix vastgezet.

Beide portretjes zijn van personen met grijs haar, hier had ik geen goede stof voor. Ik heb het opgelost met  paars waarin streepjes met discharge-pasta zijn uitgebleekt. Op zoek naar goed grijs haar dus.

daar zijn we weer.....

Het vorige bericht is van 3 weken geleden. Even een blogpauze gehad en ondertussen een flinke griep de deur uitgewerkt.  Eind maart had ik nog een berichtje willen schrijven over de bomen,die aan het uitlopen zijn. Daarbij had ik foto's gemaakt. Ondertussen is rond mijn huis alles groen, alleen de eikenbomen moeten nog uitlopen.


Zaterdag kreeg ik een nieuwe Album Amicorum binnen van Mia.
Dit schreef ze erover op de site van de Dutchfibermailgroep bij yahoo.

"Als ik op het blog van Liesbeth kijk dan krijg ik altijd een groen gevoel, je weet wel het plantjes en tuingevoel. En toen stond in het Almeerse broddelkrantje een melding over een eigenaar van een kas die zijn grond in de kas om ging zetten in volkstuinen, ach lekker handig kunnen die arme almeeerders ook hun worteltjes telen. Dat zei hij niet maar dat idee kreeg ik wel toen ik het stukje las.

En toen had ik een ontwerp voor Liesbeth, lijnen door het land, je weet wel vandie van te voren bedachte lijnen door burocraten. Ik heb het lijnen spel gemaakt n.a.v. een quiltvriendin die daar heel bedrevenin is,
van batikstoffen en een viooltje."


Leuk om te lezen hoe zij tot dit idee gekomen is.

Ik vind het viooltje ook een prachtige toevoeging aan het lijnenspel.
De achterkant is ook helemaal in kleur, met een eigengemaakt gedichtje:

Lijnen door het land  
Bloemen binnen perken
Door anderen alles strak gepland
Creativiteit uit zich in quiltwerken.




Er bij nog een leuk briefje en een ATC/visitekaartje in dezelfde stijl

Nieuwe pasfoto

Ben een paar dagen afwezig geweest om een nieuwe pasfoto te maken.

Woensdag een workshop gevolgd bij het Bernina creatiefcentrum in Breda. We hebben de hele dag hard gewerkt, helaas is de nieuwe pasfoto nog niet klaar, maar dit is het voorlopig resultaat.

En oh, wat was het leuk. Leuk om te doen, leuke mensen alles was perfect in orde.

op zoek naar bruin.....?

Nog 2 grote lappen die vrijdag gestofverfd zijn.  De eerste lap is een soort regenbooglap geworden. Met alle kleuren. Bij deze lap heb ik geprobeerd tot bruin te komen. Want alle basiskleuren samen  levert bruin op.
Begonnen met barnsteengeel, daarna rode jaspis en bahamablauw toegevoegd. Deze laatste kleur is hier niet te zien.

Op 1/3 van de lap begonnen met citriengeel en rode jaspis en bahamablauw toegevoegd. Ook hier komt de bahamablauw er niet doorheen.

Het laatste 1/3 deel is gemaakt van citrien en turquoise en dat geeft een mooie groen kleur. Daarna nog rode jaspis en barnsteengeel toegevoegd en een klein beetje azuriet.
Geen bruin in deze lap maar wel mooie kleuren.

Ik werk graag met geel en ben nog iets van plan waar ik warm geel voor nodig heb. Dus nog een lap met barnsteengeel.
Ook hier weer eerst de  kleur langzaam opgebouwd, gemengd met citrien en daarna met rode jaspis.

Het onderste gedeelte is een experiment van Marie-Louise. Ze had stencils meegenomen en heeft een bladvorm met de verf aangebracht. De eerste rode vorm vervloeide helemaal. daarna heeft ze met blauw op het geel gewerkt. Daarvan is nog de vage vorm te zien. De onderste rand is gemaakt met een restantje azuriet.

Bahama blauw en Rode Jaspis

Die Rode Jaspis heeft mijn vingers en met name de nagels 3 dagen rood gekleurd.

De eerste lap is met een steeds sterkere oplossing van rode jaspis gemaakt.
Bovenaan begonnen met water met een paar druppels rode jaspis erin en zo steeds opbouwen, op 1/3 deel van de lap is verder geverfd met rode jaspis 100 %. Daarna is er steeds een druppeltje zwart (onyx) bijgevoegd.
Onder het zwartste gedeelte is een stukje roze toermalijn zichtbaar.Janneke had deze kleur aangemaakt. Deze is daarna gemengd met de rode jaspis en met zwart.

De tweede lap is geverfd met Bahamablauw. Dat is een Dylonkleur die ik bij de drogist zag staan. Ik ben gek op blauw en turquoois, dus deze moest ik meenemen.                                          Ik heb de kleurstof net zo behandeld als de rode jaspis, dus met water aangemaakt (10 gr op 100 ml) Dat leverde deze prachtige blauwe lap op. Ook hier begonnen om enkele druppels aan water toe te voegen. In het midden kom ik dan op de 100 % bahamablauw uit. Daarna enkele druppels onyx toegevoegd. De paarse kleur is ontstaan door deze bahamablauw te mengen met de roze toermalijn.